Περιοδικό Κλεψύδρα Τεύχος 13

5,00

Περιοδικό Κλεψύδρα Τεύχος 13

5,00

Περιοδικό Κλεψύδρα Τεύχος 13

Κάθε φορά που πρέπει να γράψω ένα εκδοτικό σημείωμα αναλογίζομαι ποια ήταν, τον τελευταίο καιρό, η πιο έντονη εμπειρία που είχα από τον κόσμο του βιβλίου, από τους ανθρώπους που κινούνται γύρω μου.

Πολύ συχνά οι καθημερινές μου συζητήσεις, με τις τυχαίες αναφορές στις αγωνίες και τους προβληματισμούς των προσφιλών συνομιλητών μου, αποτελούν τη συντροφιά μου στη βραδινή οδήγηση – εκεί που λύνω τα μυστήρια του κόσμου μου. Έχω εδώ και καιρό καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τελικά είμαστε σε σημαντικό βαθμό δέσμιοι των στερεοτύπων μας, ότι δεν μπορούμε να πορευτούμε ανεξάρτητα από τους βασικούς πυλώνες που καθορίζουν τις πάγιες θέσεις μας. Βαριά η δύναμη της συνήθειας και οδυνηρή η λογική της απομάκρυνσης από την πεπατημένη. Τελικά βάζουμε ταμπέλες παντού: στους εκδοτικούς, στους συγγραφείς, στο αναγνωστικό κοινό.

Διαβάζουμε βιβλία συγκεκριμένων συγγραφέων, από συγκεκριμένους εκδοτικούς, που φέρουν ‘‘πιστοποιητικά ποιότητας’’ και αρνούμαστε πεισματικά να απλώσουμε το χέρι μας – και γιατί όχι και την πένα μας – σε ‘‘μιάσματα’’ από εκδοτικούς που είναι ταυτισμένοι με χαμηλότερης ποιότητας ‘‘λογοτεχνία’’ – ή μήπως και παραλογοτεχνία; Όμως πώς είναι δυνατόν να απορρίπτεις ένα έργο a priori, να καταργείς έναν δημιουργό πριν καν αγγίξεις – έστω και ακροθιγώς – το έργο του; Πώς μπορείς να ακυρώνεις ή έστω να αγνοείς μια παρουσία και μάλιστα, κατά γενική ομολογία, ουσιαστική ή έστω ενδιαφέρουσα, μόνο και μόνο επειδή στεγάζεται πλέον σ’ έναν εμπορικό εκδοτικό φορέα και όχι σ’ έναν από τους αυτοαποκαλούμενους ποιοτικούς;

Ένας φίλος συγγραφέας – πολλά υποσχόμενος – μου εκμυστηρεύτηκε κάτι που έτσι κι αλλιώς το γνώριζα. Όσο ήταν σε αναζήτηση γνωστής εκδοτικής στέγης, η Κριτική τον αντιμετώπιζε με αβρότητα. Μόλις τον επέλεξε μεγάλος εκδοτικός οργανισμός, ταυτισμένος με το εμπορικό βιβλίο, είναι σαν να τον ξέχασαν όλοι. Έπεσε μια βαριά αμήχανη σιωπή που σκέπασε τα πάντα. Σαν να μην υπήρξε ποτέ, σαν να καταργήθηκε η προσφορά του στα γράμματα.

Το ξέρουμε πια. Η ποιότητα δεν κραυγάζει, δεν επιβάλλεται. Επιβιώνει με αξιοπρέπεια και βαθμιαία αναδεικνύεται, χωρίς να διεκδικεί το αποκλειστικό μερίδιο στην ουσιαστική δημιουργία. Εξάλλου η λογοτεχνία δεν θεμελιώνεται στους λίγους και εκλεκτούς αλλά στους πολλούς και διεκδικητικούς. Ας αφήσουμε στην άκρη τις προκαταλήψεις. Η πραγματική δημιουργία είναι γύρω μας, αλλά πρέπει να θέλουμε να τη δούμε.

 

Έφη Ριζά

Κωδικός προϊόντος: 2241-0937-10-1 Κατηγορία: Ετικέτα:

Περιοδικό Κλεψύδρα Τεύχος 13

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο