Περιοδικό Κλεψύδρα Τεύχος 15

5,00

Περιοδικό Κλεψύδρα Τεύχος 15

5,00

Περιοδικό Κλεψύδρα Τεύχος 15

Συχνά σκεφτόμουν ότι ήθελα να γράψω ένα μικρό κείμενο για τους συγγραφείς της γενιάς μου, που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο καθόρισαν μεταξύ άλλων την αγάπη μου για το νεοελληνικό θέατρο. Το ξαφνικό φευγιό του Γιώργου Σκούρτη με οδήγησε να υλοποιήσω την ιδέα μου – όχι βεβιασμένα είναι η αλήθεια.
Δεν είναι πολύ εύκολο να μεταφέρεις στο χαρτί το κλίμα μιας εποχής που τη ζεις σπιθαμή σπιθαμή χωρίς να έχεις αίσθηση της αξίας της γιατί είναι η καθημερινότητά σου ή για την ακρίβεια η γοητευτικότερη εκδοχή της φυσικής, αν και νυχτερινής, προέκτασής της. Κοντά στην αξεπέραστη Λούλα Αναγνωστάκη, με την Κασέτα και τον Ήχο του όπλου, στέκονται στη σκέψη μου Ο φονιάς και Οι προστάτες του Μήτσου Ευθυμιάδη, Οι Νταντάδες του Γιώργου Σκούρτη, το Ωχ τα νεφρά μου του Μπάμπη Τσικληρόπουλου. Μαγικές θεατρικές βραδιές οι παραστάσεις των έργων τους.
Εξίσου μαγικοί όμως και οι άνθρωποι, οι δημιουργοί και μαγικές οι βραδινές συναντήσεις μας – σαν προκαθορισμένα ραντεβού σε αναμενόμενα σημεία. Στο μπαράκι του Βαγγέλη – του αδερφού Σκούρτη – στη Δαιδάλου, με τη Βιολέτα στο πιάνο να παίζει εμμονικά Λουκιανό και Μούτση – χωρίς να απαρνείται τον Χατζιδάκι – με την Ειρήνη να εισβάλλει με τα ντέφια της και να ξεσηκώνει τον τόπο με όλα αυτά που κουβάλαγε μαζί της, κυριολεκτικά κάτω από τα μακριά φουστάνια της, και τους τρεις τους να τραγουδάνε με πάθος ό,τι η περίσταση επέβαλλε. Κάποια στιγμή μετακομίζαμε όλοι μαζί στο Dada, το μεταμεσονύκτιο στέκι μας, με τη μουσική του, τα πηγαδάκια του και τις διαρκείς, τις ατέρμονες αλλά συχνά αδιέξοδες συζητήσεις μας. Ο καθένας μας είχε τις προτιμήσεις του.
Εμένα ο αγαπημένος μου ήταν ο Μήτσος, ήρεμος και στωικός, παρόλο που ο αγαπημένος των κοριτσιών ήταν ο σκληρός και επιθετικός Σκούρτης ενώ ο Τσικληρόπουλος ήταν κάτι ανάμεσά τους – προσιτός και απρόσιτος συνάμα, με ένα αλέγκρο ύφος που μπορεί και να σε απομάκρυνε. Αυτή η τριάδα είχε ένα αδιάλειπτο ιδεολογικό και αισθητικό αλισβερίσι, μια αλληλεπίδραση που εκφραζόταν διαδραστικά, χωρίς κανένας από όλους να αποδέχεται καθαρά και ξάστερα την αξία του άλλου.
Ήταν μαζί και χώρια. Γέλαγαν, τσαντίζονταν, αγκαλιάζονταν, κλαίγανε και γράφανε. Και εμείς παρακολουθούσαμε, κάποιες φορές θεατές σε θέατρο του παραλόγου ή συμμετέχοντες σε οιονεί οικογενειακούς καβγάδες, αυτούς που εξελίσσονται στο κυριακάτικο τραπέζι.
Σημαδιακές καλλιτεχνικές προσωπικότητες με διαφορετικό στίγμα ο καθένας – και αυτό είναι το πιο σπουδαίο. Στον χρόνο απομένει να καταδείξει την αξία τους και τη σημαντική, μεταξύ των άλλων, προσφορά τους στο νεοελληνικό θέατρο. Όσοι υπήρξαμε κοντά τους και βρεθήκαμε στον δρόμο τους θα απολαμβάνουμε τα γεννήματα της ευαισθησίας τους.

Έφη Ριζά

Κωδικός προϊόντος: 2241-0937-10-1-1-1 Κατηγορία: Ετικέτα:

Περιοδικό Κλεψύδρα Τεύχος 15

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο